June 11, 2007
Nuri Alco’yu mumla arar oldum… Kucuk kaplanima bakamiyorum, yuregim burkuluyor. Ona bakinca aklima ister istemez boyle seyler geliyor;
Ne yapsam ki cabuk uzamasi icin, zeytinyaglariyla masajlar mi yapsam… Yoksa sapkasiz cikarmasam mi bir sure disari. Bilmiyorum, bilemiyorum…
May 21, 2007
Benim saclarimin nesi benziyo Nuri Alco’ya yaaa?!…
May 12, 2007
Benim kucuk kedim cok yaramaz birsey oldu. Abisinin zamaninda salonun kapilarina taktigimiz citleri yine meydana cikaracagiz gibi gozukuyor. Son bir haftadir acayip hizli emekliyor. Oraya buraya tutunup kalkma calismalari da basladi. Disleri zaten biliyorsunuz. Abisini hayran hayran izleyip, gik dese kahkahalarla guluyor.Beraber kuduracaklari zamanlar cok yakin, hissediyorum. Parkta beraber sallanmaya basladilar bile! Bu arada hakikaten de “baba” diyor, ustelik de babasini gorunce, bilincli olarak.
May 8, 2007
Ben gecen haftadan beri dis haritasini guncellemekte gec kaldigim icin, dunku post’umdan sonra bir de baktim ki Eren’imin 2 disi daha cikmis! Oglum bu ne hiz, kovalayan mi var anlamadim ki. Bu arada hatirlatayim tekrar, abimiz ilk disini 10. ayi dolduktan sonra cikarmisti. Bu adam daha 9 aylik bile degil! (4 gun kaldi doldurmasina) Beni de bir dusunme aldi tabi “Bu dislerle ben nasil emzirmeye devam ederim!?” diye. Yandim ki ne yandim…
May 7, 2007
Gecen Cuma itibariyla dis haritamiz soyle;
April 19, 2007
Gecen Pazar gunu bir de baktim ki, beklenen dislerin yerine, ust yan dis cikivermis ortaya, butun siralamalari altust ederek! Ustteki dis haritamizda da gorulecegi uzere koyu renkteki dislerimiz cikmis olanlar, soluk renkler ise “pek yakinda” olanlar. Garibim 4 disi agrisi birden cekiyormus megerse, bosu bosuna gecede 8-10 kere uyanmiyormus. Insallah cok guclu olur dislerin bebegim, anne babana cekmezsin.
April 12, 2007
Kucuk kaplan yercekimine karsi koyarken…
Bu aralar iyice hareketlendi. Tam emekleme sayilmasa da komando surunmesi seklinde bayagi bir mesafe katediyor, manevra yapabiliyor. Ust dislerimiz, yani 3. ve 4. numaralar cikti cikacak. Saclar annesi tarafindan 2. keredir tiras ediliyor. Bizimle kendi dilinde iletisim kurmaya calisiyor, lafa karisiyor, cevap veriyor. Seslendigimizde anlayip bakiyor. Hatta bir rivayete gore “baba” bile diyor.
Sabahlari 7′de kurulmus saat gibi hic sasmadan uyaniyor, sarkilar soylemeye basliyor. Sesi de pek gur masallah, bizim uyanma saatimiz 7:30′a kadar her sabah tekrarlanan iskence surecimiz basliyor. Emir diger odadan “Top it!” (Bkz. Emir Sozlugu) diye bagirirken biz de yastiklari kafamiza bastirip “5 dakika daha, n’ooolur” diye yalvariyoruz, ama nafile.
March 11, 2007
Dun seker prensesimizin dogumgunundeydik. Oyle ozenli hazirlanmislardi ki hayran kalirdiniz. Abla prenses ile kardes prensese ayni elbiseden giydirmisti anneleri, baslarinda da minik taclari. Kugu gibi suzuluyorlardi ortalikta. Benim canavarlar beni biraz hayal kirikligina ugrattilar ama, biri elimde biri kucagimda kosturup durdular beni saga sola. Cocuklu eve misafir gitmenin cok faydasi oluyor insana; evdeki mevcut oyuncaklari, cocuk mobilyalarini kullanip en azindan biraz soluklanabiliyorsun.
Bakar misiniz bir onceki postumda “cool” diye bahsettigim buyuk ogluma… Kazik kadar haline bakmadan, sirf kardesi oturdu diye ortaligi ayaga kaldirip kendini de oturttu oyuncaga. O an karizma filan bitti, yerle bir oldu. Olan da, bu ikisini kaldirip indirmekten benim belim ve sag koluma oldu.
March 9, 2007
Kendimi bildim bileli iki cocugum olsun istemisimdir. Allah’in sansli kullarindanmisim ki bu dilegim gercek oldu. Ama simdi gizli gizli icimi bir huzun kaplamaya basladi. Bebeklerin kendine ozgu bu kokusunu, sicakligini, yumusakligini, emzirirken kurdugumuz o ozel bagi bir daha hic tadamayacak miyim diye dusunur oldum. Her anini nasil belgelesem, ileride hatirlamak, yeniden o hazzi hissedebilmek icin nasil durdursam zamani diye ne yapacagimi sasirdim. Bir elimde fotograf makinesi, bir elimde mama kasigi dolanir oldum. Utanmasam altini degistirirken bile filme alacagim canlarimi. Bebek hallerinden cocuk haline gecmeleri o kadar ani ve hizli oluyor ki, hayretler icinde kaliyorsunuz resimlere bakarken. Daha ne yapabilirim, daha ne biriktirebilirim anilarin yanisira diye deliye dondum, ama yine de yeterli gelmiyor. Buyuyorlar gozlerinizin onunde. Hic kirpmasam gozlerimi acaba bir nebze daha cok seye sahit olabilir miyim dersiniz…
