Bugun Emir’in okulundaki hemsireyle gorustum ve de burundan olmasi sartiyla asiya izin verdim. Olmustur bile belki simdiye kadar asisini. Dogru karar vermisimdir umarim. Ne zormus anne-baba olmak…

Eren ise henuz okul yasinda olmadigi icin bu hizmetten yararlanamiyor. Doktoruna asi gelmesini bekliyoruz onun icin. Kasim sonunu bulur diyorlar. Hayirlisi.

Emir’imin gulen gozleri “pink eye” yani goz nezlesi oldu 2 gun once. 3-4 gunden once gecmezmis, cok da bulasici oldugu icin okula da gidemezmis. Ev halkina da gecirmemesi icin cok dikkat etmek lazimmis. Evdeyiz bu aralar anlayacaginiz…

TRT’nin “icinde domuz karakter olan cizgifilm” leri sakincali ilan etmesinden sonra, bir de domuz gribi… Yazik bu domuz yavrusuna. Kiyamam valla…

Gecen Cuma’dan beri bir turlu gecmeyen bir oksuruk peydahlandi Emir’e. 1 gun daha dinlensin benimle, sinifindakileri de tedirgin etmeyelim bosu bosuna dedik; Kardesimizi okula birakip biz caktirmadan kaytardik!

Bu aralar gezegenlere, gunes sistemine ilgimiz de doruk yapmis vaziyette. Iki kacak, American Museum of Natural History’nin yolunu tuttuk elele. Hedef, Rose Center’daki planetaryum.

“Toz ve gaz bulutuydu baslangicta hersey evladim…” soylemlerimi bir de kuresel ekranda uzay ve yildizlarla ilgili bir belgeselle pekistirdikten sonra, mutlu mesut evimize donduk ana-ogul. Biraz buyusun, Eren’i de katacagiz cetemize, sozumuz soz!

* Mazhar Alanson’un “New York sokaklarinda” sarkisindan cok sevdigimiz bir satir.

Kis yuzunu gosterdi yeniden, Domuz gribi yine gundemimize geldi, oturdu…

Biri 3, biri 5 yasinda iki cocugu olan bendenizi bir dusuncedir aldi gitti…

Gecen hafta bir dosya geldi Emir’in okulundan. Ilk okullarda H1N1 virusu asisinin bedava olarak isteyene yapilacagi, bunun icin ilisikteki bilgileri iyice okuyup, kararimizi verip, cocugumuzu asilatmak isteyip istemedigimize dair imza vermemiz gerektigi yaziliydi.

Ilk tepkim, cocuklarimin guvenligi acisindan bu asiyi olmalari gerektigi yonundeydi. Doktorlariyla, okuldaki diger velilerle konusmalarim bu fikrimi destekliyordu.

Biraz arastirma yapmaya, birseyler okumaya basladigim zaman ise kendimi bir cikmazin icinde buldum. Asilarin icindeki civa miktarindan tutun da ilk defa cocuklarimizin uzerinde denenecek olmasina kadar binbir turlu sey kafami kurcalamaya basladi. Ayni tartisma bugunlerde Turkiye’yi de mesgul ediyor, takip ediyorum. Eger benim gibi sizin de kafaniz karismis durumdaysa, dusuncelerinizi ogrenemek istiyorum. Ama bana kus gribi, sars vs. gibi gecmiste korkutuldugumuz salginlardan ornek verip komplo teorilerinden, ilac ureticilerinin gazina gelmeyelim gibi konulardan bahsetmeyin lutfen. Soz konusu olan cocuklarimiz bu sefer, ustelik okula giden, her gun bu virusle karsilasma olasiligi cok yuksek yavrularimiz.

Burada iki tip asi secenegi var; Birincisi, oldurulmus viruslerden uretilen fakat viruslerin bozulmasini onlemek amaciyla formulune civa iceren “thimerosal” katilmis, igneyle yapilan asi turu. Ozellikle 10 doz iceren buyuk siselerde civa miktari 25 mcg’a kadar cikabiliyor. Ve biliyorsunuz, civa vucuttan hicbir zaman atilamiyor ve miktar yukseldikce, ozellikle cocuklarda zeka gelisimini olumsuz etkilemeye basliyor. Otizmle bile baglantisi oldugunu iddia edenler var. Tek dozluk siringalarda ise civa miktari azaliyor, kimi markalarda 1 mcg’a kadar inebiliyor.

Ikinci asi tipi ise hala canli ama zayiflatilmis H1N1 virusu kullanilarak yapilmis, icinde civa gibi prezervatif madde bulunmayan ve burundan sprey olarak yapilan asilar. Bu tipin dezavantaji ise asidan sonra domuz gribi semptomlarina cok yakin yan etkiler olasiliginin yuksek olmasi. Eger cocuklarim ayni anda olmazlarsa bu asiyi, birbirlerine virus bulastirabilirler diye korkuyorum bu asi tipinde de.

Iddia edildigine gore bu asilarin formulasyonu normal grip asilariyla ayni, hatta ayni firmalar uretiyorlar. Dolayisiyla asi sonrasi yan etkileri icin kapsamli bir arastirma olmamasina ragmen, sonuclarin her sene yapilan grip asilarindan farkli olmayacagini savunuyorlar. Ama 1976′da uretilen domuz gribi asisi bir cok insanda bir tur sinir sistemi rahatsizligi olan GBS’ye (Guillain-Barre sendromu) sebep oldugundan apar topar durdurulmus. Boyle abuk sabuk bir yan etki cikarsa yarin obur gun cocuklarimda, vicdan azabindan ne yaparim ben?

Saglik bakanliginin danisma hatlarini aradim ama henuz asilama tarihi ve hangi tip-marka asi kullanacaklari hakkinda bilgi veremiyorlar. Can sıkıcı bir durum…

A.B.D.’de cocuk bakimi ve egitimi konusunda en guvenilir otoritelerinden Dr. Sears’in konuyla ilgili verdigi bilgiler ve dusuncelerini ogrenmek isterseniz buraya tiklayabilirsiniz.

Bugun Emir’in okulunun duzenledigi Halloween festivaline gittik, bu sefer kostumlerimizi de giydik. Benim kucuk kaplanimin kaderine de abisinin kuculenleri dusuyor, biliyorsunuz…

Fotograflar gecen haftasonu TimeOut Kids dergisi’nin Madison Square Park’ta duzenledigi Sonbahar festivalinden.

Uzun haftasonunun kokusunu aldik ya, bu Pazar yine dokulduk yollara. Bu sefer Long Island’in en ucundaki kuzey koluna, yani 30′a yakin sarap bagina ev sahipligi yapan North Fork’tu istikamet.

Bagbozumu, elma hasadi, Halloween kabaklari derken bir cumbus gidiyor ki kuzey catalinda, yolunuz duserse muhakkak ugrayin derim.

Fotograflar Jamesport Winery’den; Canli muzik, nefis bir Merlot ve dostlar esliginde, herkesin agzi kulaklarinda…

Sonbahar en sevdigim mevsim degil kesinlikle…

Ama geldiginde yapmaktan cok hoslandigim birkac sey var; Elma bahcelerinden kendi ellerimizle elma toplamak, agaclarin sapsari, kipkirmizi donandigi uzak kasabalarda nereye gittigini bilmeden kaybolmak, balkabaklarinin turuncusuyla gozlerine bayram ettirmek…

Hele hava da gunesliyse, degmeyin keyfimize.

Boyle guzel bir gunde, elimde fotograf makinesi, agacin, yerdeki yosunun, yapragin resmini cekerken buldum kendimi. Cok hosuma gitti. SouleMama geldi sik sik aklima. Gulumsedim.

Bunca zamandir haksizlik ediyormusum gibi geldi sonbahara. Hosgeldin be sonbahar, ne iyi ettin de geldin…