Buraya yazmamistim ama Emir ayin 18’inden beri hastaydi. Ne o okuluna gidebildi, ne de ben daha onceden planladigim islerimi halledebildim. Once basit bir sogukalginligi gibi baslayan oksuruk, daha sonra bronsiyolite (bronchiolitis) cevirdi. Bir yandan istahi tamamen kapanan Emir’e birseyler yedirmeye calisirken bir yandan da Eren’e de gecmemesi icin ellerimi yikayip dezenfekte etmekten bitap dustum. Arkadaslarimla gorusup onlarin cocuklarini da hasta etmek istemedigimden bir sure insan yuzunden mahrum kaldim. Yilbasina 1 hafta kala oksurukler iyice azalip keyfimiz yerine geldiginden Azer teyzemizi ve arkadasimiz Emir’i ziyarete gidelim dedik. Hata etmisiz. Butun semptomlar ayni sirayla geri geldiler ertesi gun. Hastalik tekrar etti. Isin daha da sinir bozucu tarafi, babamizin, herkes tatilde evdeyken ise gitmek zorunda olusuydu. Geceleri benimle beraber cocuklarla ilgilenip ertesi sabah da kalkip ise giderken perisan oldu. Ustuste iki uzun haftasonu tatili vardi o kadar. O uzun haftasonlari icin de coktan program yapmistik zaten, Emir’e yeni yatak alip odasini duzenlemeye, bilgisayar masasi ve dolap alip yeni bastan ev ofisimizi toparlamaya bir daha boyle firsat olmayacakti. Dolayisiyla bir de bunlari sikistirdik araya hasta cocuklar yetmiyormus gibi. Evet, yanlis okumadiniz, hastaligin tekrarinda Eren’imizi yeterince koruyamamis olacagiz ki, o da hastalandi. Yilbasi oncesi ve gecesi butun programlarimizi iptal etmek zorunda kaldik. Ilk defa, taze 4 kisi olmus ailemizle basbasa bir yilbasi gecirdik. 2007’ye iki hasta cocuk, iki de hastaligin sinirinda cok yorgun ebeveyn olarak girmis bulunuyoruz. Umarim butun sene boyle gecmez.
2006’ya gelince… Inanilmaz guzel seyleri icinde barindiran bir yildi bizim icin. Eren’imiz basta olmak uzere bize hep guzel haberler, pozitif gelismeler getirdi. Umarim 2007 de bize en az bu kadar guzel seyler hazirlamistir, gorecegiz hep beraber.
Herkese saglik, afiyet ve guzelliklerle dolu mutlu bir yil diliyoruz.