Benim kucuk kedim cok yaramaz birsey oldu. Abisinin zamaninda salonun kapilarina taktigimiz citleri yine meydana cikaracagiz gibi gozukuyor. Son bir haftadir acayip hizli emekliyor. Oraya buraya tutunup kalkma calismalari da basladi. Disleri zaten biliyorsunuz. Abisini hayran hayran izleyip, gik dese kahkahalarla guluyor.Beraber kuduracaklari zamanlar cok yakin, hissediyorum. Parkta beraber sallanmaya basladilar bile! Bu arada hakikaten de “baba” diyor, ustelik de babasini gorunce, bilincli olarak.

dsc06149-k.jpg

dsc06136-k.jpg