Nihayet Istanbul’dayiz, nihayet ozlediklerimize, sevdiklerimize kavustuk. Yarin da bir baska hayalime kavusacagim insallah; Gozluklerimden kurtuluyorum! 20 kusur senelik bir devri kapatiyorum artik.

Hala saat farkina, duzen degisikliklerine alismaya calisiyoruz. Tatli da bir dugun telasinin icine dustuk. Cok kisa bir ruyanin icindeyiz sanki.

Bir daha bilgisayarin basina gectigimde bilgisayarimla aramda bir cift cam olmayacak. Birkac gun icinde gorusmek uzere…