Ben de mi bir gariplik var, yoksa azicik da olsa benim gibi hisseden var mi icinizde bilmiyorum. Holiday season kapimizda, senenin en senlikli zamanlari basliyor yine. Bu kismina lafim yok, hatta Christmas zamani yaklastikca cocuklardan bile sen oldugum soylenebilir. Ama, ozellikle Halloween zamani bana bir darallanma geliyor ki sormayin. Once televizyondaki butun cocuk programlari abuk subuk korkutucu bolumlerini yayinlamaya basliyor. Ardindan nereye gitsek, marketlerde bile Halloween dekorasyonlariyla karsilasiyoruz, iskeletler, orumcekler, yarasalar, vs. Emir’e onlarin ne oldugunu en yumusak sekilde anlatmaya calismaktan bir hal oluyorum. Bitiyor mu bu kadarla, hayir; arkasindan kabak tarlasi gezisi kismi geliyor! “Kardesim, zorun ne, gitmesene!” diyebilirsiniz, ama sagda solda oyulmus kabak gormekten sartlanan ebeveynler, “Aman cocugum eksik kalmasin, onun da kabagi olsun, o da kabak oysun” gibisinden derin(!) endiselere kapilip, gunesli guzel bir Pazar’ini bu amaca adamakta hic bir sakinca gormuyor… Sehir disina uzunca bir yolculuktan sonra, ilk soku ciftligin otoparkinda yasiyorsun zaten! Tarlanin en az kendisi buyuklugundeki otoparkta yer bulabilmek ne mumkun! Don don don, en sonunda basin da donuyor ama i-ih, imkani yok yer bulunmuyor! Bosalan yer icin birkac araba arasinda gerginlikler yasaniyor, bu arada hevesin yavas yavas azalmaya basliyor. En az yarim saatlik ugras sonucunda yer bulunup nihayet koltuguna kaynastigin arabadan iniyorsun. Diger ailelerle suru halinde, sanki orayi fethetmek gibi kutsal bir amacla gaza gelmiscesine hedefe kilitleniyorsun. Allah’lari var ama ciftlik sahiplerinin; “Kabaksa kabak, aha burda” deyip seni hemen gondermiyorlar. Efendim, magic show’undan tutun da , kucuk bir hayvanat bahcesi (Long island’da zebra?!!), oyuncak parki, daha neler neler. Fakat, herbirinin onunde en az yarim saatlik bir kuyruk, kuyrukta beklemekten bunalmis, bir an once hoplamak ziplamak isteyen cocuklar… Hevesinizin son kalan kirintilari da orada ucup gidiveriyor. Bir daha boyle yerlere gitmemek icin yeminler ediyorsunuz kendi kendinize. Ama, aksam eve gidip te o gun cektiginiz resimleri gorunce, yumusayiveriyorsunuz tekrar. Ne guzel eglenmis cocuklar, mutlu olmuslar deyip kesin kararlarinizi seneye bir daha dusunulmek uzere rafa kaldiriyorsunuz…

Seneye hatirlatin da haftaarasi gidelim bari…

101407066.jpg

101407065.jpg

101407083.jpg

101407076.jpg

101407074.jpg

dsc07239-k.jpg

dsc07271-k.jpg