telephone1

Soyler misiniz bana, sizin cocugunuz veya cocuklariniz rahat veriyor mu siz telefondayken?

Yoksa benimkiler gibi, ben dikkatimi telefondaki kisinin soylediklerine vermeye calisirken akillarina gelmedik kalmiyor mu?

– Anne, anne, anne, anne, anne…
– {Telefondakine} Bir saniye lutfen, efendim oglum?
– Ben bugun file benzeyen bulut gordum!
– ?!?

– Anneeee, su, su, su, su, su, su…
{Telefondakine caktirmadan evin icinde su kabi aranir, bulunur, susuzluktan kurumus yavruya yetistirilir}
– Anneeee, sut, sut, sut, sut, sut… (Dogru tahmin ettiniz, Eren bu)

– Anne, anne, anne, anne, anne…Mom, mommy, mom, mommy, mommy…
– {Telefondakine} Excuse me one second, ne oldu annecim?
– I love you!
– I love you too!??!!…

Senaryolar boyle cesitlenip gidiyor iste. Veya yapmasini istemedigim bir sey gozumun icine bakarak yapilir, tehlikeli bularak cikmasini, gitmesini istemedigim bir yere inadina gidilir. Ustelik evden calismaya calisan bir anneyseniz, hele ki arayan bir musterinizse siz dusunun artik o yerlerde surunen profesyonelligi, karizmayi.

Herseye ragmen, telefondan bile kiskanilmak, dikkatimin her an uzerlerinde olmasini istemeleri hosuma da gidiyor bir yandan, ne yalan soyleyeyim… Buyuduklerinde mumla arayacagim bu gunleri.