Bu aralar cok yogun geciyor gunlerimiz. En son post’umdan beri de epey bir sure gecmis oldugundan, bir-iki satir ve resimle “Buradayiz ve iyiyiz” demek istedim!

Aslinda gectigimiz haftalarda once Emir’in goz enfeksiyonu ve evin/okulun diger bireylerine de gecmemesi icin cabalamalarimiz, bir sonraki hafta ise bu sefer babamizin cok agir bir griple 1 hafta evde yatmasiyla sarsildik tumden. Ustelik butun belirtiler de domuz gribine benzeyince kendisini evde karantinaya aldik resmen. Doktorumuz bir test yapti hastaligin basinda ve sonucuna gore ilac verecegini soyledi. 1-2 gunde cikmasi gereken test sonucu 6 gunde cikti laboratuarin bir hatasi yuzunden ve biz ev halki olarak butun bir haftayi korkuyla gecirdik. Bu yuzden ilac almaya gec baslayan esimin sag cigeri bronsit oldu. Evde hepimiz maskeyle gezmeye ve de gecikmeden Tamiflu tedavisine basladik. En sonunda 6. gunde elimize gecen negatif test sonucu bizi rahatlatti rahatlatmasina ama ben bir daha “domuz gribi” konusunda konusmamaya ve de yazmamaya yemin ettim! Butun hafta kendi kendimi sucladim durdum “Al iste, yok asisiydi yok bilmem nesiydi derken taktin kafaya, bundan baska sey konusmaz oldun, kendin cagirdin bu musibeti basimiza!” diye. En azindan bana ders oldu bu, bir daha internette olur olmaz seyleri okuyup okuyup kafayi bozmayacagim herhangi bir konuda.

Bizde havadisler boyle. Bir aksilik cikmazsa, onumuzdeki hafta, bu sene denk gelen Kurban bayrami ve Sukran gunu haftasonunu Lake Placid’de gol kenarinda bir kulubede gecirecegiz. Havadaki mis gibi somine odunlarinin kokusunu icimize cekip uzun doga yuruyusleri yapacagiz ve kafamizi dinleyecegiz. Bol bol resimle geri donecegim, soz.

Bu resimler gecen haftasonunda Emir’in sinif arkadasi Namiko’nun dogum gununden. Bayram ertesinde gorusmek uzere, hoscakalin simdilik.

Herkese iyi bayramlar diliyoruz!